Symbolika Świdnicy związana jest ściśle z tradycjami kupieckimi miasta. Czteropolowy herb nawiązuje do historycznego projektu sprzed 1966 r., logo Świdnicy powstało za sprawą Strategii promocji Świdnicy z 2004 r., zaś hejnał został skomponowany przez mieszkańca miasta kompozytora Marka Banaszczyka.

 

Herb Świdnicy

Czteropolowy herb Świdnicy został ustalony przez Radę Miejską w dniu 28 stycznia 1999 r. (uchwała Rady Miejskiej nr V/37/99). Nawiązuje do tradycyjnego historycznego herbu miasta sprzed 1966 r. (przez 33 lata, od 1966 do 1999 r. obowiązywał jednopolowy herb Świdnicy przedstawiający czerwonego gryfa skrzydlatego). Na tarczy czwórdzielnej w krzyż, w czarnych polach - pierwszym i czwartym - znajduje się złota korona, w drugim polu srebrnym czerwony gryf, a w trzecim srebrnym polu czarny dzik.

Gryf jest symbolem dzielności rycerskiej, dzik - odwagi, a korona - władzy suwerena, symbolem zwycięstwa i odwagi. Zgodnie z przyjętymi powszechnie zasadami heraldyki właściwym herbem miasta może być tylko ten herb, który był używany najdłużej. W przypadku miasta Świdnicy jest nim herb czteropolowy, nawiązujący do starego herbu księstwa świdnickiego, nadany miastu w 1452 r. przez króla czeskiego Władysława Pogrobowca.

Dokument herbowy, określając postać i barwy nowego herbu miasta, stawiał do wyboru dwojaką strukturę heraldyczną: albo dwie obok siebie występujące tarcze herbowe z dawnymi motywami: gryfem na jednej i dzikiem na drugiej, nakryte wspólną koroną, albo jedną tylko w krzyż prosty dzieloną na cztery pola tarczę z wyobrażeniami: korony w polach I i IV, gryfa w polu II oraz dzika w polu III. Obydwie postacie herbu odtworzone zostały graficznie na pergaminie listu herbowego w barwnych wzorach.

W 1452 r. rada miejska poleciła sporządzić pieczęć z nowym herbem, stosując pierwszy z dwóch podanych w dokumencie układów godła, to jest: dwie nachylone ku sobie tarcze z postaciami dzika wspiętego po stronie prawej oraz gryfa w podobnej pozycji po lewej zawieszone na ogniwach łańcucha spływającego spod pięciolistnej, wieńczącej obydwie tarcze korony. Wyryte w polu pieczęci cyfry: 1452, określały czas jej powstania, upamiętniając jednocześnie datę nadania miastu przywileju herbowego.

Rok 1501 jest rokiem otwierającym nową fazę w rozwoju herbu miasta Świdnicy. Sporządzono wówczas pieczęć, która odtwarza herb miasta w nowej strukturze obrazowej, zgodnej z zaleceniami dyplomu herbowego, to jest: tarcza w krzyż prosty dzielona na cztery pola z wyobrażeniami dawnych motywów: gryfa w polu II, dzika w polu III oraz królewskiej korony w dwóch pozostałych polach - była to pełna postać herbu Świdnicy, symbolizując wysuniętym na pierwsze miejsce nowym motywem z roku 1452 - koroną, powtórzoną w dwóch polach tarczy - zwierzchnią władzę królewską nad miastem, a układem całości i jej strukturą heraldyczną, przypominając herb księstwa świdnickiego, zarazem godło starostwa krajowego.

Herb czteropolowy obowiązywał do 1966 r. Uchwałą Nr IX/38/66 Miejskiej Rady Narodowej w Świdnicy z dnia 19 kwietnia 1966 r. w sprawie zatwierdzenia zmiany herbu miasta Świdnicy wprowadzono herb miasta Świdnicy przedstawiający czerwonego gryfa skrzydlatego, wspiętego w prawo, w polu srebrnym (białym), który używany był do roku 1999.

Projekt obecnie obowiązującego herbu miasta został opracowany przez Centrum Heraldyki w Warszawie.

* informacja stworzona na podstawie historycznej dokumentacji herbu miasta Świdnicy prof. dr M. Haisinga - zamieszczonej w organie Wrocławskiego Towarzystwa Miłośników Historii "Sobótka" - Rocznik III, Wrocław 1948 r.

Logo Świdnicy

Oprócz herbu Świdnica ma logo, przygotowane na potrzeby kreowania wizerunku miasta. Ma ono oddawać charakter promowanego miejsca i budzić wyraziste, pozytywne skojarzenia.

Tak też jest w przypadku Świdnicy. Logo zawiera panoramę zabudowy miasta wraz z dominującą nad nią wieżą. Przywołuje to bezpośrednie skojarzenia z miastem o bogatej historii, tradycję i doświadczenie. Całości nadano uproszczoną, nowoczesną formę, by nie budzić skojarzeń wyłącznie historycznych. Znak w dolnej części przecina czarna linia, symbol szlaku, drogi nawiązującej do dogodnego komunikacyjnie usytuowania miasta, a także rozszerzającego wymowę znaku poza ścisłe granice Świdnicy. Daje on wrażenie miasta otwartego, z dużymi możliwościami.

Hasło – Rynek z tradycjami – nawiązuje do symboliki i wartości zawartych w logo. Jest proste, ale wieloznaczne. Odnosi się zarówno do bogatej handlowej i kupieckiej historii miasta, a także do zabytkowej zabudowy starówki.

Hejnał

Uchwałę o ustanowieniu hejnału Rada Miejska w Świdnicy przyjęła 29 czerwca 2000 r. (uchwała nr XIX/238/00). Hejnał, w wersji na trąbkę, którego kompozytorem jest świdniczanin Marek Banaszczyk, rozbrzmiewa na Rynku cztery razy dziennie - o godz.: 10.00, 12.00, 14.00 i 16.00. Kompozycja nawiązuje do piastowskich tradycji muzycznych, a jego charakter odpowiada historii miasta.

Posłuchaj hejnału korzystając z odtwarzacza lub pobierz w formacie mp3.
 


do góry