Ogólne informacje
 

Definicja tego pojęcia wynika bezpośrednio z zapisów art. 107 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz orzecznictwa Komisji Europejskiej i Sądów Unii Europejskiej. Wskazują one, iż pomocą publiczną jest wszelka pomoc, która kumulatywnie spełnia następujące przesłanki:

  • beneficjentem wsparcia jest przedsiębiorca w rozumieniu funkcjonalnym;
  • jest udzielona za pośrednictwem lub ze źródeł państwowych w jakiejkolwiek formie;
  • stanowi korzyść dla beneficjenta oraz jest selektywna;
  • zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorcom;
  • oraz wpływa na wymianę handlową pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej.

Należy podkreślić, iż nie spełnienie choćby jednaj z powyżej przedstawionych przesłanek nie pozwala zakwalifikować danego rodzaju wsparcia jako pomocy publicznej.

 

Akty prawne

  • Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U.07.59.404 z późn. zm)
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach (Dz.U. Nr 194 poz. 1983 z późn. zm),
  • Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013),

 

Osoba do kontaktu:

Marta Oszczeda
Wydział Funduszy Zewnętrznych i Rozwoju Gospodarczego
tel. 74 8562 891, e-mail: m.oszczeda@um.swidnica.pl

 

Pomoc de minimis

Pomoc de minimis stanowi szczególną kategorię wsparcia udzielanego przez państwo, gdyż uznaje się, że ze względu na swą małą wartość nie powoduje ona zakłócenia konkurencji w wymiarze unijnym. W związku z powyższym, nie stanowi ona de facto pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, a w konsekwencji nie podlega obowiązkowi notyfikacji Komisji Europejskiej. Zasady udzielania pomocy de minimis określa Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013).

Łączna wartość pomocy de minimis dla jednego beneficjenta nie może przekroczyć równowartości 200 tys. euro brutto w okresie 3 lat kalendarzowych, a w przypadku podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze transportu drogowego towarów – 100 tys. euro.

Dokonując oceny wniosku przedsiębiorcy, bierze się pod uwagę bieżący rok kalendarzowy oraz dwa poprzednie lata. Nie ma znaczenia forma pomocy, źródło jej pochodzenia ani cel, na jaki została wykorzystana - do ogólnej puli wliczane są wszystkie środki uzyskane przez danego przedsiębiorcę jako pomoc de minimis w badanym okresie.

Przedsiębiorców ubiegających się o pomoc de minimis obowiązują pewne ograniczenia. Nie można łączyć jej, w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych, z pomocą o innym przeznaczeniu (np. pomocą regionalną), jeśli doprowadziłoby to do przekroczenia dopuszczalnej intensywności tej pomocy.

Zasada de minimis w ramach rozporządzenia KE nr 1407/2013 nie ma zastosowania w odniesieniu m.in. do przedsiębiorstw zajmujących się produkcją pierwotną produktów rolnych oraz sektora rybołówstwa i akwakultury. Natomiast zasady dopuszczalności pomocy de minimis w sektorze rolnym w odniesieniu do produkcji podstawowej produktów rolnych określa Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie zastosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013), natomiast w sektorze rybołówstwa i akwakultury - Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 875/2007 z dnia 24 lipca 2007 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rybołówstwa. Ponadto, pomoc de minimis nie może być wydatkowana na zakup środków transportu wykorzystywanych do prowadzenia działalności w zakresie transportu drogowego towarów.

Gmina Miasto Świdnica udziela mikro, małym i srednim przedsiębiorcom działającym na terenie miasta pomocy de minimis w formie zwolnienia w podatku od nieruchomości w przypadku:

  • zatrudnienia młodocianych w celu przygotowania zawodowego,
  • zrealizoewania inwestycji w zakresie usług gastronomicznych,
  • realizacji inwestycji w zakresie działalności hotelarskiej,
  • realizacji inwestycji w zakresie działalności przeetwórczej (sekcja C)


PODSTAWA PRAWNA

Uchwała nr XLIII/495/14 Rady Miejskiej w Świdnicy z dnia 29 sierpnia 2014 r. w sprawie przyjęcia "Programu pomocy de minimis dla mikro, małych i srednich przedsiębiorców" /Dz. Urz. Woj. Dolnośl. poz. 3843/
Załączniki do uchwały w wersji do edycji [pobierz...]


Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. Nr 53, poz. 311, ze zm.)  - formularz w wersji do edycji [pobierz...]

Pomoc regionalna

Rozwiązania prawne:

  1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 878),
  2. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 stycznia 2015 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień z podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną, pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną oraz pomoc na infrastrukturę lokalną(Dz. U. z 2015 r., poz. 174),
  3. Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu ( Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014).
 
Pomoc regionalna może być udzielana tylko na realizację inwestycji początkowej (nowej inwestycji) związanej z nabyciem rzeczowych aktywów trwałych i wartości niematerialnych i prawnych związanych z utworzeniem nowego zakładu, rozbudową istniejącego przedsiębiorstwa (zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu), zasadniczą zmianą dotyczącą całościowego procesu produkcyjnego, dywersyfikacją produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych, nabycie przedsiębiorstwa, które zostało zamknięte lub zostałoby zamknięte, gdyby zakup nie nastąpił.
 
Dopuszczalna wielkość pomocy, jakiej udzieli gmina zależy od kilku czynników:
  • poniesionych przez przedsiębiorcę kosztów uznanych za kwalifikowane*,
  • maksymalnej intensywności pomocy w danym regionie (25 % dla województwa dolnośląskiego),
  • wielkości przedsiębiorcy (w przypadku MŚP maksymalna intensywność pomocy ulega zwiększeniu, tj.: dla małego przedsiębiorstwa o 20 pkt %, zaś w przypadku przedsiębiorstwa średniego – 10 pkt %),
  • pomocy pozyskanej z innych źródeł i objętej obowiązkiem kumulacji (istnieje zakaz kumulowania pomocy regionalnej z pomocą de minimis w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych).
Warunki udzielenia pomocy:
1. Dokonanie, przed rozpoczęciem realizacji inwestycji, zgłoszenia właściwemu organowi podatkowemu zamiaru korzystania z pomocy. Tryb i formę dokonania zgłoszenia określa uchwała nr VIII/61/15 Rady Miejskiej w Świdnicy z dnia 29 maja  2015 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości na wspieranie nowych inwestycji w ramach regionalnej pomocy inwestycyjnej przeznaczonych dla małych, średnich i dużych przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie Gminy Miasto Świdnica (załączniki do uchwały do edycji, formularz). Tylko koszty poniesione po dokonaniu zgłoszenia mogą być zaliczone do objęcia pomocą;
2. Zobowiązanie się przedsiębiorcy do pokrycia co najmniej 25 % kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą ze środków własnych lub z zewnętrznych źródeł finansowania (niepochodzących z pomocy publicznej);
3. Zakończenie realizacji nowej inwestycji w terminie 36 miesięcy od dnia złożenia zgłoszenia;
4. Utrzymanie inwestycji w danym regionie przez okres co najmniej 5 lat, a w przypadku MŚP co najmniej 3 lat, od dnia zakończenia jej realizacji.
 
 Nieprzekraczalny próg pomocy w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej wynosi 18,75 mln euro.
 
Dofinansowania w ramach pomocy regionalnej nie można udzielać w następujących przypadkach:
  • wytwarzanie energii, jej dystrybucja i infrastruktura,
  • hutnictwo żelaza i stali,
  • górnictwo węgla,
  • włókna syntetyczne,
  • transport,
  • rybołówstwo i akwakultura,
  • rolnictwo w zakresie działalności związanej z produkcją pierwotną produktów, o których mowa w załączniku I do TFUE,
  • przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji,
  • przedsiębiorstwom, na których ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem i z rynkiem wewnętrznym.
    Dodatkowo, nie można udzielać regionalnej pomocy inwestycyjnej na rzecz podmiotu, który zamknął taką samą lub podobną działalność w Europejskim Obszarze Gospodarczym w ciągu dwóch lat poprzedzających jego wniosek o przyznanie regionalnej pomocy inwestycyjnej lub w momencie składania wniosku o pomoc planuje zamknięcie takiej działalności w ciągu dwóch lat po zakończeniu realizacji wspieranej inwestycji.
 
Wyłączenia wprowadzone uchwałą Rady Miejskiej w Świdnicy:
  • handel,
  • inwestycje w zakresie stacji paliw,
  • usługi finansowe.
*Koszty kwalifikowane:
 
Do kosztów kwalifikowanych zalicza się:
  1. wartość materialną gruntów (cenę nabycia prawa własności lub prawa ich wieczystego użytkowania),
  2. cenę nabycia albo koszt wytworzenia rzeczowych aktywów trwałych w tym budowli i budynków w rozumieniu przepisów prawa budowlanego oraz ich wyposażenia związanego   z prowadzeniem działalności gospodarczej w szczególności:
a)  maszyn i urządzeń, w tym systemów i sieci teleinformatycznych,
b)  środków transportu,
c)  narzędzi, przyrządów i aparatury,
d)  wyposażenia technicznego do prac biurowych,
e)  urządzeń infrastruktury technicznej wymienionych w art. 143 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518, z późn. zm.),
f)  infrastruktury telekomunikacyjnej w rozumieniu art.2 pkt 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r. poz. 243, 827 i 1198);
  1. cenę nabycia wartości niematerialnych i prawnych (tj. patentów, licencji, know-how, nieopatentowanej wiedzy technicznej), jeżeli spełniają one łącznie następujące warunki:
a)  będą wykorzystywane wyłącznie w zakładzie otrzymującym pomoc,
b)  podlegają amortyzacji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm.),
c)  są nabyte na warunkach rynkowych od osób trzecich niepowiązanych z nabywcą,
d)  zostaną włączone do aktywów przedsiębiorstwa otrzymującego pomoc i będą związane z projektem, na który przyznano pomoc przez co najmniej 5 lat albo 3 lata w przypadku MŚP.
W przypadku przejęcia aktywów należących do zakładu, uwzględnia się wyłącznie koszty zakupu aktywów od osób trzecich niemających powiązań z nabywcą, jeżeli transakcja jest przeprowadzana na warunkach rynkowych (obwarowanie nie jest stosowane w sytuacji, gdy członek rodziny pierwotnego właściciela lub osoba przez niego zatrudniona przejmuje małe przedsiębiorstwo). W przypadku, gdy pomoc na zakup aktywów przyznana została jeszcze przed ich zakupem, koszt tych aktywów odlicza się od kosztów kwalifikowanych związanych z przejęciem zakładu.
 
      Nabywane aktywa muszą być nowe. Warunek ten dotyczy wyłącznie dużych przedsiębiorstw, chodzi bowiem o to, aby zapobiec sytuacji przenoszenia majątku trwałego do innego kraju członkowskiego. Zasada ta nie dotyczy sektora MSP.
Koszty związane z dzierżawą rzeczowych aktywów trwałych są kosztami kwalifikowanymi, jeżeli:
1)   dzierżawa (najem) gruntów i budynków trwa przez okres co najmniej pięciu lat począwszy od przewidywanego terminu zakończenia projektu inwestycyjnego w przypadku dużych przedsiębiorstw oraz trzech lat w przypadku MŚP;
2)   dzierżawa (najem) instalacji lub maszyn ma formę leasingu finansowego i obejmuje obowiązek zakupu aktywów przez beneficjenta po wygaśnięciu umowy.
     W przypadku pomocy przyznanej na zasadniczą zmianę procesu produkcji koszty kwalifikowane powinny przekraczać koszty amortyzacji aktywów związanych z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu poprzedzających trzech lat obrotowych.
     W przypadku pomocy przyznanej na dywersyfikację istniejącego zakładu koszty kwalifikowane powinny przekraczać o co najmniej 200% wartość księgową ponownie wykorzystywanych aktywów, odnotowaną w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac.
 
UWAGA:
        Nabycie wyłącznie udziałów lub akcji nie stanowi inwestycji początkowej.
     Rozpoczęcie prac pod nową inwestycję oznacza rozpoczęcie robót budowlanych związanych z tą inwestycją albo pierwsze prawnie wiążące zobowiązanie do zamówienia urządzeń lub inne zobowiązanie, które sprawia, że inwestycja staje się nieodwracalna. Zakupu gruntów oraz wykonanie prac przygotowawczych, takich jak uzyskiwanie zezwoleń i wykonanie wstępnych studiów wykonalności, nie uznaje się za rozpoczęcie prac.

 


do góry